பதஞ்சலி மஹரிஷி அருளிய ஆழ்நிலையோகப் பயிற்சி

வெ நாராயணமூர்த்தி

நிலைக் கொள்ளாமல் நம் மனம் சதா அலைபாய்ந்துக் கொண்டிருக்கிறது. நீருக்கே உரிய குணங்கள் மாறி மழைக் காலத்தில் காணும் வெள்ளப் பெருக்கு போல, வேகமாக, கழிவுகளைச் சுமந்து, ஆரவாரத்துடன் பாய்ந்தோடிக் கொண்டிருக்கிறது. அந்த நேரத்தில் ஆற்றைக் கடப்பது ஆபத்தானது. சுலபமும் இல்லை. ஆனால், பருவங்கள் மாறியதும், வெள்ளம் குறைந்த அளவோடு, நிதானமாக, ஜொலித்து ஓடும் தெளிந்த நீரோடையாகிறது. நம்மால் அனைத்தையும் தெளிவாகப் பார்க்கமுடிகிறது. நம்மையும் சேர்த்து. இந்த நேரத்தில் ஆற்றை எளிதாகவும், வேகமாகவும் கடப்பது எளிது.

உலகில் நாம் சந்திக்கும் அனைத்துப் பிரச்சனைகளுக்கும் காரணம், நம் உண்மையான இயல்பை நாம் புரிந்துகொள்ளாமல் அறியாமையில் செயல்படுவதுதான். வெளி உலகத்தோடு மட்டுமே உறவாடும் நாம், நமக்குள்ளே இன்னொரு உலகம் இருப்பதை யோசிப்பதே இல்லை. இதற்குக் காரணம், தெளிவில்லாத, சதா அலைபாய்ந்துக் கொண்டிருக்கும் நம் மனம். வெள்ளப்பெருக்கு போல. இதனால் பிரச்சனைகளை தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முடிவதில்லை. இது பயத்தைக் கிளப்புகிறது. இதனால் தவறான முடிவுகளை எடுக்கிறோம். மீண்டும் பெரிய சிக்கல்களில் சிக்கித் தவிக்கிறோம். ஆக மனதை பக்குவப் படுத்தி, தெளிவு படுத்தி, அமைதிப் படுத்தி, தெளிந்த நீரோடை போல ஒருநிலைப் படுத்தினால் நம்மால் எதையும் சீர்தூக்கிப் பார்த்து சரியான முடிவு எடுக்கமுடியும். பிரச்னைகளிலிருந்து தப்ப வாய்ப்பு கிட்டலாம். ஆனால் இது உள்உலகத்துள் பயணிப்பது சாதாரண காரியம் இல்லை. இதற்கு நமக்கு கடும் பயிற்சி தேவை. எட்டு அங்கங்களையும் கட்டுப்படுத்தி, எண்ணங்களை ஒருநிலைப் படுத்தி, தெளிந்த நீரோடையாகும் மனதால் நம் நிலைகளைக் கடக்கும் பயிற்சியே த்யானம். இது ஒரு நிலை. யோக நிலை. இந்த நிலையில் மனதை எண்ணங்களிலிருந்து தனிமைப் படுத்தும்போது நம் உண்மை சொரூபத்தையும் உணர முடியும் என்கிறது யோக சாஸ்திரம். இது உயர்நிலை ஆழ்நிலைப் பயிற்சி. முனைப்புடன் செய்தால் இதுவே சமாதி நிலை(அனைத்தையும் கடந்த நிலை).

இங்கேதான் பதஞ்சலி மஹரிஷி நமக்கு அளித்துச் சென்றுள்ள யோக சூத்ரங்கள் உதவிசெய்கின்றன. மனதையாளும் அருமையான வழிமுறைகள் 195 சூத்ரங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. கடந்த ஐந்தாயிரம் ஆண்டுகளில் பல ரிஷிகள், முனிவர்கள், ஞானிகள் இந்தச் சூத்ரங்களுக்கு விளக்க உரைகளை அளித்துச் சென்றுள்ளனர். குறிப்பாக வியாச ரிஷி எழுதிய ‘வியாச பாஷ்யம்’, ஸ்ரீ சங்கரர் எழுதிய ‘சங்கர பாஷ்யம்’ போன்றவை மிகப் பழமையானவை. கடந்த ஆயிரம் ஆண்டுகளில் வாசஸ்பதி மிஸ்ரா, போஜராஜ, விக்ஞானபிக்ஷு, ஹரிஹரானந்த ஆரண்ய, ஸ்வாமி விவேகானந்தர் ஆகியோரும் விளக்க உரைகளை எழுதியுள்ளனர்.

‘யோக’ என்கிற வார்த்தைக்கு இரண்டு அர்த்தம் உள்ளது. ‘யூஜ் சாமாதௌ யுஜிர் யோகே’. ஒன்று சமாதி நிலை (பிரித்தல்), இன்னொன்று யோக (ஒன்றுதல்) என்பது விளக்கம். மனதை நம் உண்மை சொரூபமான ஜோதியோடு (ஆத்மனோடு) இணைப்பதுதான் யோக என்று யோக ஸூத்ரம் விளக்கம் சொல்கிறது. நாம் இயல்பையும் மீறி, அன்றாட வாழ்க்கையில் நம் கண் முன் காணும் உலகத்தோடும், உடல் உள்ளம், எண்ணம், புத்தி, அஹம்காரம் கொண்ட கலவையோடும் நாம் (அஹங்காரத்தால் ஆளப்படும் ஒரு தனித்தன்மையில்) எப்போதும் இணைந்துள்ளோம். நம் உண்மை இயல்பை இந்தக் கலவைகளிலிருந்து பிரிக்கும் பயிற்சியே யோக.

‘யோக சித்த விருத்தி நிரோதஹ’ என்கிறது பதஞ்சலி ஸூத்ரம். மனதுக்குள் தோன்றும் எண்ணச் சலசலப்புகளை அமைதிபடுத்தி ஒரு நிலைப் படுத்துவதே யோக என்பது இந்த சூத்ரத்தின் இதன் பொருள். இந்த சூத்ரத்துக்கு விளக்கம் அளிப்பதற்கு முன், பாரத தேசத்தில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன் நிலவிய ஒரு ஆன்மிக சிந்தனையைப் பற்றி சொல்லவேண்டும். இந்த சிந்தனை கபில ரிஷியால் உருவானது. அது சாங்க்ய தத்வம். உலகில் தோன்றிய முதல் தத்வ சிந்தனை இதுவே. நாம் முன்னோர்கள் இயற்கையையும் (இந்த உலகம்- பிரக்ருதி), மனிதனையும் (புருஷ) புரிந்துகொண்ட விதம். மனிதனுக்கும் இயற்கைக்கும் உள்ள தொடர்பு, உறவாடும் விதம், சாதக, பாதகங்கள் இவைகளை விளக்க முயல்கிறது சாங்க்யம். இதிலிருந்து உருவானதே யோக சாஸ்த்ரம்.

‘சாங்க்ய’ என்பது எண்ணிக்கை. என்ன எண்ணிக்கை? அந்தக் காலத்தில் மனிதனை புருஷ-பிரக்ருத்தி சேர்ந்த கலவை என்று வர்ணித்தனர். புருஷ என்பது தெய்வீக உணர்வு (ஸ்வயபிரகாசமாக, சதா ஜோதியாக ஒளிர்ந்து கொண்டிருக்கும் உள்ளுணர்வு, மனித உடல் அல்ல). பிரக்ருதி என்பது இயற்கை. இயற்கையால் உருவானது உடல், மனம், எண்ணம். சதா மாற்றத்தை சந்திக்கும் நிலை கொண்டவை இவை. இயற்கையின் மூன்று குணங்களை (சாத்வீகம், ரஜஸ், தமஸ்) மனம் சதா பிரதிபலிக்கிறது.  மனம் தெரிந்துகொள்ள பல விஷயங்களை(அறிவு) இயற்கை தருகிறது. புத்தி (‘நிஸ்சய ஆத்மிக புத்தி’) விஷயங்களைத் தெளிவு செய்கிறது. இவைகளை மனம் தெரிந்துகொள்ளும்போது அஹங்காரம் உருவாகிறது (‘எனக்குத் தெரியும்’, ‘நான்தான் செய்தேன்’, ‘இந்த உடல், உள்ளம் எண்ணம் புத்தி கலவையே நான்தான்’). மேலும் உடலில் உள்ள ஐந்து புலன்களும் இயற்கையோடு சதா உறவாடுகின்றன. இதன் விளைவாக ஐந்து புலன்களுக்குப் பின் மறைந்திருக்கும் ஐந்து ஞானேந்த்ரியங்கள், ஐந்து கர்மேந்த்ரியங்கள், பஞ்ச பூதங்கள், பஞ்ச தன்மாத்ரங்கள் (பிராணசக்திகள்) வழியாகத் மனம் (மனஸ்) பலவிதமானஅனுபவத் தகவல்களைத் தொடர்ந்து பெறுகிறது. இப்படியாக மொத்தம் 25 அம்ஸங்கங்கள் சேர்ந்ததே சூட்சும சரீரம். வெளியில் காண்பது ஸ்தூல சரீரம். இவைகளின் கலவையே மனிதன் என்கிறது சாங்க்ய தத்வம்.

பின்னொரு காலகட்டத்தில், சாங்க்யத்திலிருந்து  பலவிஷயங்களை எடுத்துக்கொண்டது யோக சாஸ்த்ரம்,. புத்தி, அஹங்காரம், மனஸ் (இந்த்ரியங்கள், பூதங்கள், தன்மாத்ரங்கள் இதனால் உருவாகும் உணர்வுகள்)  ஆகியவைகைளைச் ஒன்றாகச்சேர்த்து ‘சித்த’ என்று யோக சாஸ்த்ரம் வகை செய்தது. யோக தத்வம் உருவான சில ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழித்து, சாங்க்யமும், யோக சாஸ்த்ரம் விட்டுவிட்ட ‘நினைவுகளை’ இந்த எண்ணிக்கைகளோடு சேர்த்துக் கொண்டார் ஸ்ரீ சங்கரர். ஆனால் அவர் நினைவுகளையே ‘சித்த’ என்றார். மனம், புத்தி, அஹங்காரம், சித்த (நினைவுகள்) அல்ல நான். இயற்கையின் பிரதிபலிப்பால் உருவான மனிதன் அல்ல. அதை தாண்டி நிற்கும் புருஷ (உண்மை சொரூபம்) என்று தன் பாடல் ஒன்றில் பாடியுள்ளார்.

பல்வேறு அனுபவங்களின் தாக்கங்களால் தடுமாறும் மனம் மேற்கொள்ளும் செயல்பாடுகளால் உருவாவதே எண்ணச் சலசலப்புகள். மனதை ஒரு கடலாகக் கற்பனை செய்தால், அதில் உருவாகும் அலைகளே விருத்தி (எண்ணங்கள்). இந்த விருத்திகளை ‘மலங்கள்’ என்கிறது யோக சாஸ்த்ரம். மலங்களைச் சுத்தப்படுத்தி, அமைதிப்படுத்தி, ஒருநிலைப் படுத்துவதற்கான பயிற்சியே யோக. சுத்தமான மனதை ஒருநிலைப் படுத்தி த்யானநிலையில் இருக்கும்போதுதான் மனம் புருஷனை (தெய்வீக உள்ளுணர்வை) உணரமுடியும். ஏன் உணரவேண்டும்? உடலும், மனமும் பெறும் அத்துணை அனுபவங்களையும் உணரச் செய்வது, ஒளிரவைப்பது இந்த தெய்வீக உள்ளுணர்வே. சரீரங்களைக் கடந்து சதா ஒளிர்ந்துக் கொண்டிருக்கும் தெய்வீகம் இது. மனிதனின் உண்மை சொரூபம் இது. இந்த மஹா சக்தியை உணரும்போது, உடலும், மனமும் தனிமைப்பட்டு விலகுகின்றன. உண்மையான இயல்பு புலப்படுகிறது. இந்த அனுபவத்தை உணருபவனே உண்மை சொரூபத்தை உணருகிறான். ‘ததா த்ர்ஷ்டே ஸ்வரூப அவஸ்தானாம்’ என்கிறது யோக ஸூத்ரம். அலைகளே இல்லாத அமைதியான பரமானந்த நிலை இது. அனைத்தையும் கடந்த சாந்த நிலை. சத்சித்ஆனந்த நிலை.

இதற்குக் கடுமையான பயிற்சி தேவை. கடந்த ஆயிரம் ஆண்டுகளில் இந்த நிலையை உணர பலவகையான உத்திகள், செய்முறைகள்,  பயிற்சி முறைகள் உருவாக்கபட்டுள்ளன. ஸ்வாமி விவேகானந்தர் இந்தப் பயிற்சியை ராஜ யோகம் என்று அடையாளம் கண்டார். இந்தப் பயிற்சியை எளிய முறையில் செய்ய ஏதாவது வழி இருக்கிறதா?  முதலில் நமக்குப் பிடித்த இஷ்ட கடவுளையோ, குருவையோ, ஒரு மந்த்ரத்தையோ நினைத்து அதிலேயே மனத்தை லயித்திருக்க முயலவேண்டும். இதற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தை (சந்தி நேரம் மிகவும் ஏற்றது) தேர்வு செய்வது உகந்தது. ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தையும் (வீடு பூஜை அறை, கோவில் மண்டபம் அது போல) தேர்வு செய்யலாம். தினமும் அதே நேரத்தில் அதே இடத்தில் தொடர்ந்து அமைதி நிலையில் அமரவேண்டும். இது ஒரு திடமான பழக்கத்துக்கு வரவேண்டும். மேலும் தொடர்ச்சி இருக்கவேண்டும். இடமும், நேரமும் த்யான நிலையும் தடைபடக் கூடாது. இது முதல் பயிற்சி.

ஏன் பழக்கபடுத்தவேண்டும்? உடலுக்கு பயிற்சி மட்டுமே புரியும். அறிவு, புத்தி சம்பந்தப்பட்டவை எதுவும் புரியாது. மனம் அதிகாலையில் எழுந்து த்யானத்தில் அமரச் சொல்லும். உடல் ஏற்றுக்கொண்டாலொழிய இது எப்படி சாத்தியம்? இதற்கு பயிற்சி மட்டுமே சாத்தியம். அடுத்தது மனசை பக்குவப் படுத்தவேண்டும். இதற்கும் ஒரு எளிய முறை உள்ளது. மனதில் பலவகையான எண்ணங்கள் வந்து போகின்றன. அவைகளைக் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும். அவைகளில் சாத்வீக எண்ணங்களையே அடிக்கடி நினைக்கத் தொடங்க வேண்டும். வெள்ளை மற்றும் வேறு நிறம் கொண்ட சிறிய கூழாங்கற்களை வைத்துக்கொண்டு, சாத்வீக எண்ணங்கள் தோன்றும்போது ஒரு வெள்ளை கல்லை ஒரு பாத்திரத்தில் போடலாம். மற்ற எண்ணங்களுக்கு வேறு நிற கற்களை போடலாம். சிறிது நாட்களில் நீங்கள் வெள்ளை கற்களை மாத்திரம் தேர்வு செய்யும் பக்குவம் அடைவீர்கள்.

சாத்வீக சிந்தனைகளை எப்படி அடைவது? சாத்வீக புத்தகங்களைப் படிப்பது, நல்ல நிகழ்வுகளைப் பற்றி பேசுவது, கேட்பது, பார்ப்பது, நல்லவற்றையே சதா நினைப்பது, பிறருக்கு நல்லதையே செய்வது, புன்னகையுடன் பேசுவது, எல்லோரிடமும் நட்புடன் பழகுவது, ஆன்மிக சிந்தனையாளர்களோடு நட்புகொள்வது, அவர்களிடம் சிந்தனைகளைப் பகிர்வது, பக்தி மார்கத்தில் ஈடுபடுவது, சாத்விக உணவு உண்பது, தேவை இல்லாதபோது உணவைத் தவிர்ப்பது, சுயநலத்தை விட்டு பிறர் நலம் பற்றி யோசிப்பது, உதவி செய்வது, சதா சுகத்தை தேடும் நிலையிலிருந்து விடுபட்டு எளிமையான வாழ்க்கையை மேற்கொள்வது போன்றவை நிச்சயமாக உதவி செய்யும்.

இது பயிற்சியின் ஆரம்ப நிலை. பழக்கம் ஏற்பட்டபின், சாத்வீக சிந்தனைகளோடு த்யானத்தை தொடங்கி, சிறிது சிறிதாக ஏதாவது ஒரு நல்ல எண்ணத்திலேயே மனதை லயிக்கச் செய்யவேண்டும். இது கடினம், ஆனாலும் விடாது முயற்சி செய்தால், ஒரே சிந்தனையை மாத்திரம் வட்டமிடும் மனம். சிறிது நேரத்தில் இதுவும் அடங்கி அமைதியாகி விடும். அப்போது சிந்தனைகளை வரவிடாமல் தடுப்பது மிக அவசியம். இதற்கு உடல் கட்டுப்பாடு (ஐம்புலன்களையும் அடக்குவது) மிக அவசியம். சிந்தனையற்ற  நிலையிலேயே சிறிது நேரம் தொடரவேண்டும். பயிற்சி தீவிரமாகும்போது, இந்த நிலையை வெகு விரைவிலேயே அடையமுடியும். அந்த நிலையிலேயே நீண்ட நேரம் லயிக்கவும் முடியும். மெல்ல அதையும் விட்டு விலகவேண்டும். எந்த எண்ணமும் இல்லாமல் ஒரு வெறுமை மட்டுமே மிஞ்சும். இதுவும் சிறிது நேரத்தில் மறைந்துவிடும். இதுவே தெய்வீக உள்ளுணர்வை உணர சரியானத் தருணம். உண்மையை உணரும்போது, ஆதி ஜோதி வெள்ளத்தில் திளைக்கும் போது உண்மையான ஆனந்தத்தை தவிர வேறு எதுவுமே உணரமுடையாது என்கிறது பதஞ்சலி யோக ஸூத்ரம்.

சொல்வதற்கும், கேட்பதற்கும் மிக ஸ்வாரஸ்யமாக இருக்கும் இது. படித்தாலோ, பார்த்தாலோ கிடப்பது அல்ல பயிற்சி. அனுபவிப்பதே பயிற்சி. சும்மா கிடைக்காது எட்டாக்கனி. மிகுந்த உழைப்பு, நம்பிக்கை, முனைப்பு, சுக துக்கங்களை களைதல் போன்றவை அவசியம். இதில் வெற்றி கிட்டுமா? தெரியாது. ஆனால் முயன்றால் கிடைக்கலாம். இதற்கு ஒரு குருவின் வழிகாட்டுதலும் ஆசியும் நிச்சயம் தேவை.

நண்பர்களே, வேலூர் மாவட்டம் (தற்போது திருப்பத்தூர் மாவட்டம்), சென்னப்பமலைத் திருத்தலத்தில் ஐக்கியம் கொண்டுள்ள  கோடி குருவாக காட்சி தரும் அருவ ஸ்வரூப குரு, எந்தவித எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல், தன்னை நாடி வரும் அன்பர்களை ஒவ்வொரு முறை ஆசீர்வதிக்கும்போது, சித்த சுத்தம் செய்து யோக நிலையின் எட்டாக் கனியை (நம் உண்மை சொரூபத்தை) ஒரு க்ஷணமாவது உணர வாய்ப்பு உருவாக்குகிறார். ஆம், சித்த விருத்தியை அடக்கி  சித்த மலங்களை அகற்றி, சுத்தம் செய்து அனுப்புகிறார். யோக சாஸ்த்ரத்தை நம்முள் நேரடியாக செய்தே காட்டுகிறார். காலமெல்லாம் தவமிருந்தாலும் கிடைக்கரிய இந்த சுத்தம் சூட்சும சரீரமோடு மட்டும் நிற்பதில்லை, ஸ்தூல சரீரத்திலும் நடக்கிறது. இதை எவ்வளவு பேர் உணருகிறார்கள் என்று தெரியாது. என்ன நடந்தது என்று புரியாவிட்டாலும்,  ஆசீர்வாதம் பெற்ற பெரும்பாலான அன்பர்கள் தங்கள் பாரம் குறைந்ததாக (மலங்கள் கழிந்தால் பாரம் குறையத்தானே செய்யும்?) உணர்வதாகச் சொல்வதை கேட்பது இங்கே அன்றாட நிகழ்வு. நம்மில் எவ்வளவு பேரால் த்யான பயிற்சியைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்ள முடியும்? எவ்வளவு பேரால் பயிற்சியில் ஈடுபடமுடியும்? எவ்வளவு பேரால் இதில் வெற்றி காண முடியும்? முடிந்தாலோ, முடியாவிட்டாலோ, தெரிந்தாலோ, தெரியாவிட்டாலும், இந்தப் பேரானந்தத்தை தன்னை நாடி வரும் அன்பர்கள் அனைவரும், ஒரு க்ஷணமேவாவது அனுபவிக்க, பேரிரக்கத்துடன் அனுக்ரஹகம் செய்துகொண்டிருக்கும் இந்த அதிசய குருவுக்கு மனிதகுலமே என்றென்றும் நன்றிக்கடன் பட்டுள்ளது.

Spread the love

You may also like...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.